Deze serie kan ik niet belichten zonder even terug te gaan naar de jaren ’90. Wijlen Michael Chrichton richtte in samenwerking met John Wells en andere grootheden de ziekenhuisserie ER op. Zoals de titel (in het Engels) suggereert gaat het hier om een spoedeisende hulp afdeling van een Amerikaans ziekenhuis, Chicago County Hospital. Op deze afdeling wordt het leven van diverse personeelsleden gevolgd, uiteraard iedereen op deze afdeling maar ook de mensen al dan niet de afdeling waar ze mee te maken krijgen. Wat het nog meer was zal ik later in deze blog verder toelichten. Zelf ben ik een (mega) fan, althans als ik de complete collectie heb en ook alle seizoenen nog zeker 6x heb gezien, exclusief de keren dat het officieel werd uitgezonden, dan mag ik mezelf wel zo noemen denk ik. Zoals je mogelijk al hebt gezien, John Wells, heeft nu 16 jaar later een comeback in dezelfde genre “medische drama”. Deze serie is in veel opzichten heel bijzonder, en ik ga het je vertellen.
Als de series ER en 24 een kind zouden krijgen
The Pitt, is een ziekenhuis serie. De titel kan op twee wijze worden geïnterpreteerd, ’the pitt’ is ook vaak een bijbaan voor een (drukke) eerste hulpafdeling maar dit maal speelt de serie zich af in de Amerikaanse stad Pittsburgh (Pennsylvania), en daar kan de naam van de serie ook naar verwijzen. Voor de mogelijke mede-fans van ER die toevallig deze blog lezen, maar misschien de memo over deze serie hebben gemist (of de kans niet hebben om deze serie te zien): ja, je voelt je zeer vertrouwd met deze serie omdat er een hoop knipogen (Easter-eggs) zijn máár verwacht je een hoop “persoonlijke drama” van de artsen en stagiaires dit seizoen, dan moet ik je voor nu even teleurstellen. De algemene sfeer van deze serie lijkt het meest overeen te komen met de voormalige serie “24” met Kiefer Sutherland.
Iedere uur van de werkdag op deze afdeling is verwerkt tot een aflevering, waarbij de eerste aflevering begint bij 07:00 ’s ochtends. Je krijgt te zien hoe afdelingshoofd Dr. Michael Robinavitch (Dr. Robbie voor vrienden en collega’s), gespeeld door dé ER acteur Noah Wyle met deze afdeling omgaat en in welke mate hij betrokken is van de nieuwe lichting stagiaires. Wyle heeft ruim 10 jaar als vaste castlid deel uitgemaakt, sinds de pilot, van ER als Dr. John Carter. Elk uur in deze serie geeft, naast het gebruikelijke reilen en zeilen met patiënten en de daarbij horende medische gevallen, een hele kleine of korte blik in het privéleven van de betreffende arts of ander medische personeel. Zo weten we inmiddels dat Dr. Robbie nog veel verdriet heeft op het overleiden van zijn mentor tijdens de covid-pandemie. Het geeft wat meer inzicht waarom hij is hoe hij is. Van de stagiaires weten we ook al iets meer, zoals Dr. Victoria Javadi, zij is bijvoorbeeld de dochter van een gevestigde chirurg met veel aanzien, en Dr. Melissa King kan goed met mentaal uitgedaagde patiënten omgaan omdat ze een zus heeft met autisme en ze zijn gelukkig ook nog goede vriendinnen met elkaar. Inmiddels weten we ook al dat Dr. Heather Collins tijdens deze dienst een zwaar verlies heeft geleden (zal niet zeggen wat, want ik verraad het niet graag). En zo verder. Met andere woorden, deze serie is absoluut je aandacht waard. Sterker nog, op Valentijnsdag is officieel bekend gemaakt dat het een tweede seizoen krijgt. Congrats to the team of The Pitt 🥂🍾🥳
John Wells en Noah Wyle overwogen heel sterk om van “The Pitt” een officiële reboot te maken van “ER”, en alles rondom het leven van Dr. John Carter. Echter, omdat “ER” bedacht en gemaakt is door wijlen Michael Chrichton (1942-2008) konden (en vonden) ze het toch (legaal) onverstandig om zo een geweldige serie en karakter te gebruiken zonder enige goedkeuring. Dus ja, de wil was er zeker en het is grote mate echt wel terug te zien in deze serie. Het enige waar sommige fans―zoals ik―op kunnen hopen is dat er nog een paar bekende ‘oude’ gezichten zich willen uitlenen voor een gastrol of misschien toch vanaf seizoen zich willen voegen aan de cast.
In “ER” kreeg je een beeld van de artsen, de patiënten, eventuele liefdes en kinderen. Echter kreeg je ook goed beeld van operaties in de operatiekamer tot hoge leidinggevenden, hoe met patiënten werd omgegaan en hoe macht en politiek een stempel drukte in het dagelijks leven en constante zorg van de artsen. Ik hoop heel sterk dat zowel John Well, Noah Wyle en alle andere betrokken echt iets moois neerzetten waar we de komende jaren weer met passie naar kunnen kijken, niet alleen feitelijk accuraat (met name het medische deel) maar dat de verhaallijnen voor de karakters―kort- of langdurig―respectvol en memorabel zijn zoals dit ook was in “ER”. Waar ik ook nog op hoop, is dat er in de nieuwe generatie acteurs zich iemand ontwikkeld als een Dr. Doug Ross (George Clooney), Dr. Mark Green (Anthony Edwards), Dr. Susan Lewis (Sherry Stringfield) of een Dr. Abby Lockhart (Maura Tierney). Al deze acteurs hadden echt een stempel gedrukt en je keek graag de serie voor hen, en vandaag de dag heb je het nog steeds over hen.
De serie oogt echt veel potentie te hebben, het is sterk van start gegaan, modern met een snufje nostalgie. Echter, nu voel ik alleen nog de drang om voor Wyle of de medische casussen te kijken. Voor de kijkers die niet “ER” kennen, zou ik nog een kijktip willen geven: bekijk deze oude serie ― en dan vooral seizoen 3, aflevering 1. Dit is een hele mooie aflevering om te zien waar Noah Wyle begon als dokter, waar hij stagiaire-status klaar was. Hier werd hij Dr. John Carter.
All motionpicture images source: IMDb / YouTube. Other images from Unsplash / Canva.
Geef een reactie